Een ochtendje GTA

Het is weer eens tijd om mijn creativiteit bloot te stellen aan wat fictief digitaal geweld. Oftewel, een lekker potje GTA San Andreas. Nu vijf is aangekondigd en mijn vertrouwen in de serie hersteld lijkt, heb ik weer sneller zin de oude delen op te pakken. 

Voor ik begin met mijn reeks voetganger moorden, pik ik eerst een hoertje op. Dan parkeer ik de auto in de struiken en de hoer gaat aan het werk. Het resultaat, een schommelde auto en extra leven. Als de act klaar is ben ik honderd dollar lichter. Die wil ik natuurlijk terug, dus zo gauw de hoer uitstapt, schiet ik haar neer. Ik pak mijn geld terug om het nergens meer voor te gebruiken en ik rij ervandoor.

De autoradio serveert allemaal foute jaren ’80 hits en ik ga beginnen aan mijn destructietour. Ik stuur de auto van de weg af en ga over de stoep rijden. De ene na de andere burger die verdacht veel op elkaar lijken toucheren mijn motorkap. Na een 4^de persoon kennis te hebben laten maken met mijn bumper sticker is de maat bij de politie vol. Ze zetten met 2 auto’s de achtervolging in. Na een kortstondig vuurgevecht tussen 3 gewone agenten en mijn minigun, besloot de politie om toch maar het leger in te zetten. Toen moest ik, niet het virtuele hoofdpersonage, maar de echte Bas, gaan eten. Dat was weer een lekker potje GTA.

Ja, alles wat hier gezegd wordt gaat in de echte wereld veel te ver. Gelukkig is het maar een spelletje, en gelukkig kan dat in spelletjes. Mijn zieke fantasie moet ik ergens kwijt kunnen. Want stel ik blijf er mee rondlopen ….. Kwabbe noot.